Literaire Tippelzone

LT 2012 - Literaire Tippelzone 2012

2011-08-21T02:56:00.001-07:00

De Literaire Tippelzone zal in 2012 weer plaatsvinden!!

Naar alle waarschijnlijkheid neemt Foundation of Dreams de organisatie op zich!

El Grecoweg 5. Jongbloed, Curacao
tel. ++5999 736 3302
mob ++5999 514 0264
marjoryATfoundationofdreams.com
www.foundationofdreams.com

LT 2009!

2011-01-17T23:15:00.001-08:00

Foto's: Femia Cools en Cindy W.

LT 2009, het programma

2011-01-17T23:14:00.000-08:00

Derk Cools

2011-01-17T23:13:00.000-08:00

Derk Cools, author, was born in 1939 in Den Haag / The Haque, Netherlands. He studied social geography and economics at the University of Utrecht. He was a civil servant with the Ministry of Economic Affairs and traveled professionally to many countries.
In 1994, he retired and moved to the Netherlands Antilles, the island of Curacao. He wrote a book about travekling in Asia and a book about Papua New Guinea
Read on: Since 1995, he traveled...

Jean Bellegarde, Aruba

2009-10-25T11:41:00.000-07:00

NAME: Jean BELLEGARDE
ADRESS: Bernhardstraat 264 San Nicalaas, Aruba
TELEPHONE: (+297) 561 0222 mobile
(+297) 584 6195 office
(+297) 584 6196 fax
E-MAIL: haiti@setarnet.aw
DATE OF BIRTH: Steptember, 19 1981 Haïti
NATIONALITY: Dutch
CIVIL STATUS: Celibate

TRAINING:

1992-2001 Technical sketching, Applying color technique, Art history, Literature, Art preservation & restoration, Geometry & it influences, Philosophy.
By: Rev. Jacobus J.Th. Janssen former Vicar of Diocese of Willemstad.

2000-2003 Mythology & Mystique and they influences on Haitian Arts and community. By: Madsen Monpremier intl. Haitian artist.

2007-2008 Color, Style & Image
IVBO, Antwerpen, Belgium.

VOLUNTARY WORK:

I been involve in various volunteer acts as listed below in the Aruban community by contributed in strategies and researches for Non-profit Foundations such as Sint Nicolaas Foundation for the Arts (SINFA), Foundacion ProCrea of Access Art Gallery, South End Art Foundation of South End Gallery.
Most of my free time are spend sharing with others my Artistic talents and to go on a talent hunt searching for newcomers and guide them toward the broad allies of the art world.

I have contributed in various international. works with art students and freelance lyricist either by technical writing or artistic concepts and investigations concerning Haïti.

Recently investigating "Words, Beats, Dances & Stages' an essay revealing the controversial struggles, Authors, Musicians, Performers, and Artistes endured for safeguarding and elevating the true faces of Haïti's abandoned cultural heritage since the (1915) American invasion till the UN embargo (1992).

Works and Contributions:

2009 Assisted Mrs. Glenda Heyliger (contemporary artiste) in “Culture and Art Summer Workshop” Visual Art for Gang di Arte/Kunst Bende participants
Gollegio Arubano Oranjestad, ARUBA.

Performance: Between You & I “SLAVERY DAY” duet with Alydia Wever
(Wever Collective), Fort Zoutman Willem III Tower, Oranjestad ARUBA.

Performance: Women Be Healthy “WOMEN' DAY” group act with Pierangely Wever
(Wever Collective) Glenda Heyliger, Cas di Cultura/Expo Hall, Oranjestad ARUBA.

co-produced and Participated in "INTERVAL [intev]" group Exposition, displayed at SINFA GALLERY. San Nicolaas, Aruba.

2008 Performance: Thumb's Wisdom “ONE in SOUL” duet with Alydia Wever
(Wever Collective), Cas di Cultura/Theater, Oranjestad ARUBA.

Performance: Thumb's Wisdom “ONE in SOUL” duet with Alydia Wever
(Wever Collective), Teatro Luna Blou, Willemstad CURAÇAO.

2007 Performance: Cual es Cual “HYMN & FLAG DAY” Group act with Young Poet Society of Aruba Fort Zoutman Willem III Tower, Oranjestad ARUBA.

2006 Assisted young magician Mr. Chad Juros co-founder of Spread The Magic Foundation of New Jersey. In "Spread The Magic" a Christmas Magical Performance show dedicated to children and them family under the invitation of Senator mr. Mike Eman. (ARUBA)

Assisted Art major Ms. Nakeisha Gumbs of BATES COLLEGE, New York, USA in "African Diaspora Project" a 6-weeks program granted by the PHILLIPS STUDENT FELLOWSHIPS.

Co-produced and assisted Ms. Glenda M. Heyliger in "6 Aruban Female Artistes Expo" for the ACURIL XXXVI conference displayed at CAS DI CULTURA, ARUBA. Organized by Ms. Alice van Romondt

Co-produced and assisted Mr. Gilbert Senchi (contemporary artist, economist) in "Trend of Psychiatry Art Expo" for the NASKHO conference, displayed at ARUBA RESORT & SPA, ARUBA.
Organized by Ms. Des Croes.

2005 Represented Curaçao in arte & politicas at the "16° Festival Mundial de la Juventud y los Estudiantes" held in Caracas, Republica Bolivariana de Venezuela.

Represented Aruba in "Situación de la Democracia y el Desannllo Econ6mico Social en El Caribe" held in Santo Domingo, Republica Dominicana organized by ODCA.
(Organizacion Democrata Cristiana de Amercica).

Represented Aruba in "Propuestas para la Democracia y et Desarrollo de Haiti" held in Port-au- Prince, Haiti organized by ODCA. (Organizacion Democrata Cristiana de Amercica).

2004 Produced and Participated in "Curpa di Aruba" group Exposition, displayed at SINFA GALLERY.
San Nicolaas, Aruba.

Co-produced and assisted Ms. Glenda M. Heyliger in "Queen Birthday" a traditional family event with an artistic touch reviving it cultural roots, Organized by Ms. Glenda Heyliger for SINFA (Sint Nicolaas Foundation For the Arts).

Represented Aruba in "Politica con Sentido Humanista" held in Asunción, Paraguay and organized by JODCA. (Jovenes de la Organizacion Democrata Cristiana de Amercica).

Assisted the Venezuelan Curator Suzana Quintero and Resident Artist Nelson Gonzales in "Lo Actual Arte Zuliano" Exposition, displayed at SINFA GALLERY. San Nicolaas, Aruba.

Represented Haiti in "El Nuevo Centro Humanista y Reformista" held in Port-Au-Prince, Haiti organized by ODCA. (Organizacion Democrata Cristiana de Amercica).

2003 Assisted the Venezuelan int. Artist; Joel Casique in "RELEXTIONS" Exposition displayed at ACCESS ART GALLERY. Gaya G.F. Betico Croes, Aruba.

Participated in the Diplomatic project "An Act Of Charity For The Haitian Children" In Port-Au-Prince, Haiti led by the Senator mr. Mike Eman.

Represented Aruba as assistant artist for Cuban artists David Sardiňas and Alexander Guerra in "El Arte con la Vida" de la Octava Bienal de La Habana held in Havana, Cuba. Organized by CENTRO DE ARTE CONTEMPORANEO WILFREDO LAM.

2001 Co-founder & president of International relations of UNION INTERHAĪTIENNE an organization whom link the Haitian Government and the Haitian community resident in Aruba closer by enhancing they voices in multi-purpose field, as integral, social, educational, cultural, economical, political, diplomatic, human rights or concerned topics.

HOBBY:

Martial art, basketball, bowling, reading, writing (Biography, Short stories, Artistic concepts, Theatrical plays, Poetry and Lyrics).

LAGUAGE:

French, Creole, Spanish, English, Papiamentu & Dutch.
------------------------------------------------------------------------------------

POEM:

Woman Be Healthy
(Base on women health monologue)

Only You Can! (yes!)
You can keep hiding in this shadow
or you can face the light and glow
you can die in this misery
or you can live to be happy
you can cry a river, “My Lady”
or you can stand and let all be
you can dream of nothing, “Nothing” you will be
or you can rise and be all you can be.

E lucha;
Mi reina , mi Diosa,
Ni con bo grita i sapatia,
Pa locura, lo bo ser invitá
Pa kompañá “Shon Melancolía”
purba, bira lomba pa tur miseria
lanta, stop di neglishá bo persona
“Mi ta un alma special”, lage’l zona
Mira bo cara, expresa bo curpa, esta bunita

You Are;
the sun is rising in your eyes
the stars are shining of your smiles
there are progress at your feet
there are protest in your defeats
Domestic violence got you ill
Political asylum have you mill
Geographical wars kill your creations
Economic crisis misled your nations
Please, hug me; hug me and tell me
yell it to world “A woman love is free”
Kom nu, opstaan,
Laat de hele wereld maar weten
Dat all ziekte me liefde behandeld kunnen worden
Durf je potentieel uitstralen
Groei, je naam is niet meer “Schatje”
Je bent een vrouw geworden
niet meer dat meisje op de hoek van de straat
Wees gezond, laat jezelf gelden
Neem controle over je positieve gedachten,
(je lichaam zal volgen) ...pssst! kom kijken
De wereld wacht op U, grijp je kans, “Het is je recht."

To be;
to be healthy / is an act of bravery
discover yourself and be healthy again
erase it all / the past and the marks of slavery
rebel and wave goodbye to Mrs. & Mr. Pain
Get ready, get ready woman
Love and free your soul
God have made you “The Queen of The World”
Therefore you shall be the mother of men.

© 2009 Jean Bellegarde
draft (unedited) for Intl.Woman Day
Act by: Pierangely Wever > Glenda Heyliger > Jean Bellegarde
Vocal: Glenda Heyliger

Eugènie Herlaar

2009-10-18T20:42:00.001-07:00

Eugènie Herlaar, auteur

Eugènie Herlaar is op 10 november 1939 geboren op Curaçao. Toen ze 8 jaar was ging ze met haar ouders naar Nederland en sindsdien woont ze daar. Sinds 1989 komt ze elk jaar naar Curaçao en vaak ook naar de andere eilanden van de Nederlandse Antillen en Aruba.

Schrijven doet Eugènie al haar hele leven over allerlei zaken die haar beroeren, bezighouden, haar aandacht trekken, over dingen die ze ervaart.

Eugènie Herlaar kreeg, in 1965, als journaliste grote bekendheid toen zij, als eerste vrouw, redacteur/verslaggever en vooral ook nieuwslezer werd bij het toenmalige NTS TV-journaal, de voorloper van het huidige NOS journaal.

Tot publiceren van haar werk kwam het pas een aantal jaren geleden.

Toen verscheen haar gedichtenbundel ‘Van alle tijden…’.

De gedichten in de bundel zijn heel aansprekend, direct, hier en daar overdrachtelijk en zetten soms aan tot nadenken. Ze zijn ook heel uiteenlopend van aard, lichtvoetig, maar ook heel serieus; soms rijmend en in strak ritme, dan weer in vrije vorm. Maar altijd, zoals ze zelf zegt, ‘van binnenuit’.
In het voorwoord omschrijft zangeres en woordkunstenares Marie-Cécile Moerdijk het werk als volgt: ‘Eugènie is in staat haar verwondering met ons te delen over dat wat dichtbij komt en waar we aan voorbij zouden zijn gegaan. Ze brengt ontroering teweeg maar schuwt dat niet, noch het kwetsbaar zijn.’

De dichtbundel van Eugènie heeft al diverse 'herdrukken' beleefd.

Dat Eugènie Herlaar gedichten en verhalen schreef was slechts in kleine kring bekend. Met de dichtbundel is die kring nu groter geworden.
Deze maand, oktober 2009, is haar verhalenbundel ‘Van alle kanten…’ verschenen.

Daarin zijn 22 verhalen bijeengebracht. De inspiratie daarvoor is inderdaad van alle kanten gekomen. De verhalen zijn heel verschillend van inhoud, vorm en strekking.
Dat maakt deze bundel zo verrassend. Elke keer krijgt de lezer een ander beeld, een andere invalshoek voorgeschoteld..
Haar journalistieke ervaring is in sommige verhalen herkenbaar in de manier waarop ze situaties beschrijft. In andere verhalen toont ze ons haar ontroering over voorvallen. Ze maakt ons, in een prettige vertelvorm, ook deelgenoot van haar jeugdherinneringen. En die spelen zich uiteraard ook op Curaçao af.

Eugènie ook nog een aantal kinderverhalen geschreven. Misschien dat er ooit nog eens een aparte bundel van verschijnt.

Eugènie Herlaar, storyteller

Eugènie heeft vanaf haar prille jeugd amateurtoneel gespeeld, zowel op Curaçao als in Nederland, tot aan ongeveer 1979.
Vele verhuizingen, andere werkzaamheden en nieuwe uitdagingen (op bestuurlijk en vooral cultureel gebied) zorgden voor gebrek aan tijd voor deze acteerpassie.
De wens om toch op dat terrein nog iets te doen bleef aanwezig. Declamatie van gedichten (zowel van haarzelf als van anderen) was een eerste stap. Tot haar aandacht getrokken werd door het fenomeen 'storytelling'. Eugènie heeft daarvoor een opleiding gevolgd bij dé meesterverteller Paul Middellijn en aansluitend nog workshops bij Anne van Delft.
Toen Eugènie een aantal jaren geleden in contact kwam met het muzikale Duo RosaA (harp en fluit), bleken de vertellingen van Eugènie en de muziek van RosaA wonderwel bij elkaar te passen, zowel qua herkomst als qua sfeer en er was ook een persoonlijke ‘klik’.

Inmiddels heeft Eugènie een flink repertoire opgebouwd van diverse verhalen, legendes, sagen, e.d. vanuit de hele wereld. Deze verhalen hebben vaak een moraal of bevatten een wijze raad en ze kunnen ook heel humoristisch zijn.

Er is ook een speciaal repertoire geschikt voor kinderen.
Ze treedt ermee op, afgewisseld met declamatie van haar eigen gedichten, alleen of met het duo RosaA.

Erika de Stercke

2009-10-17T07:48:00.000-07:00

Erika de Stercke -ERY

Schrijven geeft mij veel voldoening, soms ook wel frustratie als een woord mij niet loslaat.
Mijn rugzak zit vol met papierstrookjes waarop ik gedachten neerschrijf .
De verhalen van vrienden en gebeurtenissen in de stad, op de trein pik ik op en ze beginnen een eigen leven te leiden. Aan inspiratie geen gebrek.

- volgde 'Literaire creatie' aan de Academie - afdeling Woord te Deinze
- trad meermaals op bij slams en open podia in België en Nederland
- was gastdichter bij Simon Vinkenoog - Onbederflijk Vers 2008 te Nijmegen

GEDICHTEN

Vertrappelde nachtschade
---------------------------

Duivelstenen getijen in varenstruik
wandelende takken gestoord
omgekeerde vingerhoeden puilen uit
nachtvlinders kleuren dood

oude beukkruin beleeft hoogdagen
wijnvlekken op volle maan
kattenogen verlichten een wolfsvacht
dolle draai rond een as

zweet tekent gele krijtlijn af
een zucht in gedempte aarde

stijfseljurk waait omhoog
lederen hand schuift middendoor

--------------------------------------------------------------------
Schriel
staan ze te wachten
de krijgers van de nacht
maagdelijk beladen
de zwijgers van
deze winterpracht

dreigend avondlicht
in takkenhabijt
danig in de war
de versteende regen lacht

--------------------------------------------------------------------
Duistere verlangens
--------------------

Over haar perziken huid
glijd ik
behoedzaam naar beneden
zoek die ene verborgen holte
vochtig en gehuld
met weerbarstige krullen

ze geeft geen enkel teken
van leven
maar wacht af
geduldig spinnend

opeens
met opgeheven kin
komt ze in beweging
smekend
in onmogelijke bochten
meester over mij
haar kansloze prooi

--------------------------------------------------------------------
Koordkamer
-----------

Oranje knipperlichten
stollen in haar hoofd
zwaarte dondert binnen
verdoofd

vlezige boom in de schoot
gekrompen peertje tegen de wand
verdorven brood
kil licht
luizig papier en besmeurde muren
verloren inzicht

linkerschoen zoekt rechter
beduimeld koordjuweel om de hals
walst ze
op een tafel met drie poten
haar jeudig lichaam bloot

ERY

Milushka Birge

2009-10-16T10:09:00.000-07:00

Milushka Birge is artistiek leider van de LT2009

Studeerde af aan de faculteit theater en Drama in Utrecht. Ze werkte als theaterdocent
En als regisseuse van verschillende schoolprojecten en theaterproducties voor La Tentashon. Sinds 1995 acteert ze bij schillende theater groepen in Nederland en speelde in televisie series (Ernstige dilecten (vara), Wet en waan (vara)en Geheimen van het schoolplein(vpro) en in fims zoals feestje, de bode, Zulaika . Zij schreef tevens het scenario van de film Zulaika. Op gebied van theaterteksten heeft milushka ook een aantal stukken op haar naam.oa kinderschoenen, indianen verhalen en La vita una fiesta. Op curacao schreef ze Foi sckochi mama.

Charlotte Doornhein

2009-10-14T13:10:00.001-07:00

CHARLOTTE DOORNHEIN

Charlotte Doornhein is op 16 mei 1972 in Bunnik geboren. Na het VWO ging ze naar de Universiteit Utrecht om organisatiepsychologie te studeren. Daarna werkte ze bij het adviesbureau AEF en het ministerie van OCW. Naast haar werk was ze altijd bezig met schrijven. In 2002 nam Charlotte ontslag en ging ze alle dagen schrijven.

Sinds 2006 woont Charlotte op het tropische eiland Curaçao met haar man Olaf, de kinderen Imre en Jurn en hun honden. Charlotte schrijft kinderboeken, korte verhalen en gedichten.
Op Curaçao heeft ze een jaarlijks terugkerend literair festival opgezet: de Literaire Tippelzone (voor volwassenen) en de Literaire TRippelzone (voor kinderen).

Publicaties kinderboeken:
Hein Stekel en László (uitgeverij Quist) 2005. Geschreven in opdracht van het Amsterdams Fonds voor de Kunst.
Hein Stekel en Posko (uitgeverij Quist) 2007.
László vermist (uitgeverij Quist) 2008.
Imre bouwt mee (uitgeverij Kwintessens en uitgeverij Callenbach) 2008.
Shervison vindt een schat (uitgeverij Kwintessens) 2009.

Literaire bestuursfuncties en nevenactiviteiten:

2007 - heden
Bedenker festival Literaire Tippelzone (LT) en Literaire TRippelzone op Curaçao.
Artistiek en zakelijk leider festival LT 2007.
Artistiek en zakelijk leider festival LT 2008.
Redacteur boek festival Literaire Tippelzone 2008.
Producer film festival Literaire Tippelzone 2008.
Adviseur festival LT 2009.

2007 – heden
Redactielid Cpost (www.cpost.nl): het kleurrijke online magazine voor de Curaçaoliefhebber.

2008 & 2009
Jurylid van de Poem Express tijdens het NANA Kinderboekenfestival op Curaçao.

Desiree Correa

2009-10-14T13:09:00.001-07:00

Boekverslag Desiree Correa
Mosas eiland

Auteur:
Desiree Clotilde Correa werd geboren op 20 november in het jaar 1953 te Aruba. Na haar opleiding te APA was ze werkzaam als lerares Spaans. Andere boeken van haar zijn Elefina-Elefante, geschreven in het Spaans in 1980. het is een kinderboek. Dit boek “Mosa’s eiland” is haar debuut in haar Nederlands. Ze had hiervoor wel eerst schrijfervaring. Dit boek is een soort kritiek op de Arubaanse samenleving, mentaliteit.

Titelverklaring:
Mosa voelt zich eenzaam alsof ze alleen op een eiland woont; zonder liefde, zonder iemand die echt om haar bekommert en begrijpt. Iedereen heeft het druk met zijn en/of eigen zaken.

Inhoud:
Het boek gaat over een meisje di Mosa Fingal heet en ze was nog dertien jaar. Ze was in de badkamer en ze was de kalendar aan het bekijken. Toen passeerde ze met haar handen naar haar benen toe en toen zag ze bloed op haar vingers. Ze wist niet wat er aan de hand was, maar zij had wel eens gehoord van “ongesteld worden” maar ze wist niet precies hoe. Ze is bang ervan geworden en daardoor gaf ze een gil. Toen kwam haar moeder die Sarita heet zo spoedig mogelijk de badkamer in om te zien wat er aan de hand was. Mosa demonstreerde haar moeder wat er aan de hand was en haar moeder had tegen haar gezegd dat ze begonnen is aan het menstrueren. Mosa had haar moeder gevraagd dat wat het woord “menstrueren” betekent en haar moeder had tegen haar gezegd om haar vader die Carlos heet te gaan vragen. Haar moeder gaf ze een kotex om tussen haar benen te verstoppen. Ze moeste haar vader zitten wachten totdat hij ’s middags kwam om het te vragen, want doordat er sinds drie jaren geleden haar ouders zijn gescheiden en haar vader van het huis was gegaan en hij komt altijd alleen maar even langs om Mosa en Milva zijn gezag te laten voelen en om ruzie met haar moeder te maken dat hoe ze haar dochters opvoedde sinds ze bij hun oma die Chana heet gingen wonen. Toen kwam vader aan en haar gevraagd dat hoe is het vandaag met haar gegaan. Toen zag haar vader het bladje en gevraagd dat waarom ze zoveel poppetjes had getekend en voor antwoord gaf Mosa dat al die poppetjes is zij. Toen begon vader te lachen en gevraagd dat wat zit er tussen die benen en ze heeft aan vader gezegd dat wat ze ook heeft. Toen begreep haar vader wat ze had. Mosa had haar vader gevraagd wat het precies is maar haar vader wou geen antwoord geven. Mosa begon vragen te stellen en haar vader waarschuwde haar om geen inmorale vragen te stellen. Toen begon Sarita en Carlos te discussiëren en Mosa voelde zich zo schuldig want door haar probleem zijn ze aan het discussiëren. Mosa had tegen haar ouders gezegd om te stoppen en dat ze zal de meisjes op school vragen. Carlos zei nee tegen Mosa en hij zei dat hij zelfs ging uitleggen aan z’n dochter. Vader had tegen haar gezegd; “Menstrueren, vrijen en baby’s krijgen”. Mosa vond het dat het onzin was want ze dacht dat waarom Milva wel een vriend heeft en ze is nog niet zwanger geworden. Milva kwam eraan en Mosa had aan haar ook gevraagd en Mosa vertelde aan Milva de onzin van vader en Milva was boos ervan geworden. Milva had Mosa uitgelegd maar niet veel want ze moest uitgaan met haar vriend die Robert heet. Dan wou Mosa de volgende dag op school aan de juffrouw vragen maar ze durfde niet. Daardoor was ze naar de bibliotheek gegaan om een vrouwenlichaamsboek op te halen want niemand wou haar uitleggen. Toen moeder haar gepakt had met het boek was den moeder hysterisch geworden en daardoor bracht moeder het boek terug naar de bibliotheek. Toen was ze naar het Convent gegaan waar vroeger Milva ook ging. Ze ging elke ’s middags naar het Convent om het boek te lezen dat de zuster aan haar had gegeven om te lezen want ze konde het thuis niet lezen.
Drie jaren geleden kwamen anderen te vertellen dat Carlos een vriendin had. Toen Carlos thuis kwam had Sarita altijd een discussie met Carlos over de “ zulke praatjes” over Carlos. Op een dag kwam het anonieme telefoontje om aan Sarita te informeren dat als ze de waarheid wilde weten dan moest ze gaan waar het gezegd werd. Sarita was zo triest geworden dat ze elke dag in de keuken huilde toen Carlos thuis kwam want ze wist nu dat het waar was. Op een dag toen Mosa thuis kwam uit school was haar moeder verdwenen. Maar ze vond het vreemd en ze rende naar de slaapkamer van moeder en ze zag een heleboel kleren door elkaar gesmeten op bed. Toen wist ze dan dat haar moeder van huis is gegaan. Toen vader thuis kwam zag hij dat Sarita niet thuis was en toen hij in de slaapkamer ging vond hij Mosa en Milva aan het huilen. Toen zei hij heleboel slechte dingen over hun moeder. Carlos probeerde zelfs om huisman te worden. Mosa wist nog toen ze zes jaar was. Ze was als strooimeisje geworden voor een juffrouw van school die ging trouwen. Moeder en Milva waren ook meegegaan. Ze waren twaaf uur ’s middags thuis gekomen en vader zat aan de tafel boos want hij was gekomen en het eten was nog niet klaar en hij wou moeder slaan maar de dochters hadden veel wat gedaan zodat de moeder niet geslaan werd van vader.
Milva en Mosa wooden bij hun vader maar de leven van daar van niet prettig. Ze konden niks doen, niet naar hun vriendinnen gaan en ook kwam vader met dezelfde verhaal dat wat hun moeder had gedaan met hun om hun in de steek te laten en dat ze een slechte vrouw is en etc. Maar een ding waren ze blij ervan want ze konden wel naar hun oma gaan en van hun oma kregen ze informatie dat hoe het was met moeder want doordat moeder nu op Curaçao woont en Mosa werd ook blij ervan want als ze elke keer naar oma ging kreeg ze zoveel kokadas als ze wilde want dat mocht ze niet van vader krijgen. Mosa begon door altijd naar oma te gaan en altijd kokadas te eten dik te worden. Op een dag was Mosa ernstig ziek geworden en de vader dacht dat ze koorts had maar het werd erger en toen moest ze naar de hospitaal gaan om haar amandelen te opereren. Er waren jongens en meisjes in de kinderzaal en ze begonnen Mosa aan het pesten omdat Mosa zo groot en dik was voor haar leeftijd maar ze was na vier dagen na huis gegaan. Vader was achtergekomen dat Milva en Mosa berichten kregen van hun grootmoeder. Toen begon er een grote ruzie met vader en Milva. Op een dag kwam Mosa thuis van school en vader was al thuis en hij had aan Mosa gevraagd dat wat ze wilde voor haar verjaardag maar ze wist niet dus vader had haar gevraagd dat als ze een fiets wilde krijgen en gauw had ze “ja” gezegd maar vader kwam met een soort deal dat als Mosa de cadeau kreeg dan moest ze informatie aan vader geven over moeder. Ze was heel erg boos ervan geworden en ze was naar haar kamer gegaan, haar snoepzakje en haar boekje gepakt om te snoepen en lezen.
Ze hadden van hun oma gehoord dat moeder terug op Aruba komt te wonen. In twee dagen. Op de grote dag renden Milva en Mosa direct naar hun grootmoeder en daar stond hun moeder en ze renden naar hun moeder toe en ze waren allemaal huilen van vreugde. Mosa begon alweer te huilen want ze hadden gekeken dat moeder ouder en mager is geworden. Ze gingen iedere middag naar hun moeder toe. Op een dag ’s avonds hadden Mosa en Milva een plan gedaan om weg te gaan van vader om bij hun moeder te gaan wonen. De volgende dag waren ze stiekem naar hun moeder gegaan met al hun spullen. Hun moeder was bijna gek geworden toen ze zag dat wat hun dochters hadden gedaan maar Chana had tegen Sarita gezegd om niet te zeuren want het is hetzelfde toen Sarita naar haar moeder was gegaan. Een paar dagen later toen ze naar school gingen hadden ze de auto van Carlos gezien en Mosa en Milva waren naar de auto gegaan en de vader had Mosa gevraagd dat waarom ze dat deden. Mosa voelde zich zo schuldig dat ze van school naar huis huilde. Later op die zelfde dag ging moeder met Milva en Mosa naar vader toe zodat de dochters konden aan hun vader vertellen de motieven dat waarom ze dat hadden gedaan maar vader had geen beis dus daardoor waren ze thuis gegaan.
Thuis dacht Mosa dat haar leven is net als een serie, altijd een nieuwe aflevering.
Mosa snoepte niet meer en ze was slank geworden. Moeder kwam vaak heel laat thuis en Mosa had gedacht dat ze extra uren werkte. Op een dag had hun moeder aan hun verteld dat ze een vriend had gekregen. Ze waren niet zo tevreden ervan, vooral Mosa. Op een zaterdag moeste de man komen zodat hun met de man konden ontmoeten. De vriend heette George. Milva vond hem leuk maar alleen voor de luxe auto maar Mosa niet. Ook was Chana niet zo tevreden.
De volgende dag ging Mosa naar haar vader toe en ze zag een vrouw. Carlos had Mosa tegen de vrouw die Susana heet voorgesteld en Mosa dacht dat ze een dienstmeisje was maar Carlos had haar geïnformeerd dat Susana kwam met hem samenwonen. Mosa was boos ervan geworden. Toen ze thuis kwam had ze aan Chana verteld waarbij Chana ook een beetje boos is van geworden want ze vindt dat Carlos en Sarita samen moesten zijn.
Na een paar maanden later had Mosa haar rapport gekregen en ze was over van MAVO naar HAVO. Haar moeder was trots voor haar. George pakte de rapport en bekeek de rapport en hij had gezegd dat hij vroeger een negen gekregen had voor Geschiedenis en hij vroep aan Mosa een vraag en ze had het goed gezegd maar hij zei nee. Hun tweeën hadden een discussie gekregen en moeder had gezegd dat Mosa gelijk was en George was boos geworden, opgestaan en weggegaan en nooit meer gekomen. Moeder werd elke dag triester en Mosa voelde ze zich schuldig voor dat. Op een dag was er ruzie van Chana en Sarita in de keuken en Mosa had de meeste van het ruzie gehoord.
Doordat Mosa een goede rapport had gekregen kreeg Mosa geld van Carlos, Chana, van haar oom en tante. Milva was kwaad geworden omdat Mosa wou het geld sparen maar Milva wilde dat ze dingen gaan kopen zodat Milva ook kan gebruiken. Daardoor had Mosa een geldkistje gekocht om haar geld goed te bewaren. Moeder had geen geld om de telefoon van Chana te betalen en daardoor had Mosa haar geholpen en dan ging Mosa aan Milva reclameren want het is Milva’s schuld dat de telefoonrekening zo hoog kwam. Sarita had aan Mosa gezegd dat ze haar terug ging betalen.
Drie maanden passeerde en Mosa had haar geld nog niet gekregen en ze wou ook niet vragen. Mosa zag dat moeder alweer veranderd had, ze leek weer oud. Mosa dacht dat ze zo is sinds George weg was gegaan. Mosa ging op zoek naar George om met hem te praten en ook om te verontschuldingen met hem. Ze bleeft dichtbij het huis staan te wachten totdat George thuiskwam maar ze zag hem met een andere vrouw. Toen was Mosa naar huis gegaan. Toen ze arriveerd had moeder zo onrustig aan haar gevraagd dat waar ze was gegaan en Mosa had gelogen dat ze naar haar vriendin was gegaan.
Doordat Mosa honderdtien gulden aan moeder had geleend en niet terug had gekregen en doordat ze niet aan moeder wou vragen voor het geld, werkte ze als babysitter maar ze zag dat ze weinig geld verdiende zo daardoor toen er grote vakantie begon was ze op zoek voor vakantiewerk. Ze had werk gekregen bij een handelsonderneming. Ze werkte van acht tot twaalf. Mosa had haar baas “Shon Fresku” genoemd omdat hij altijd bezig was met zijn vieze praatjes en z’n handen waren altijd op een andere plaats waar het niet mocht. Toen ze thuiskwam had ze aan moeder, Chana en Milva gezegd dat ze niet meer wilde werken maar ze hadden haar gezegd om dat niet te doen. Mosa was naar haar vader gegaan want ze was niet meer langs haar vader gegaan. Vader had haar gezegd dat hij met Susana ging trouwen. Mosa was eigenlijk naar hem gegaan om geld te vragen voor haar schoolboeken maar het werd onmogelijk. Toen ze weer ging werken had ze met haar baas gepraat en de baas had haar rustig laten werken totdat de dag dat ze moest stoppen.
Mosa’s vader was trots op haar want ze naar Colegio was gegaan maar haar vader wou haar niet helpe met de schoolboeken dat ze nodig had maar die waren echt duur. Mosa had ook geen geld meer want bijna al die geld dat ze had, had ze aan moeder geleend dus daardoor met het klein beetje geld dat ze had kon ze alleen maar vier boeken kopen. Op school vroeg ze aan een paar meisjes of ze samen hun huiswerken konden maken maar voor Mosa was het alleen maar om in de boeken te zien. Niemand wilde met haar huiswerk maken. Na een paar dagen later had een miesje die Erna heette aan Mosa aangeboden om samen hun lessen te maken. Mosa had aan Erna verteld over het financiële probleem dat ze had en daardoor had ze de meest van de boeken niet. Erna had Mosa gezegd dat ze voor een subsidie kon vragen en Mosa ging dan om voor een subsidie te vragen. Een paar dagen later hadden ze het bericht gestuurd naar de adres van vader en vader kwam heel kwaad bij hun thuis. Carlos en Sarita werden heel boos op haar. Op school had Erna aan Mosa verteld dat Mirto haar leuk vond. Toen kwam Mirto bij Mosa om met haar te praten.
Mirto had Mosa uitgenodigd om naar de drive-in te gaan. Mosa wist niet om wat te dragen want ze was zo verpletterend. Mirto kwam haar komen halen met auto maar Mirto had zelfs nog geen rijbewijs. Toen ze in de drive-in waren begon Mosa het niet meer leuk vinden want alle vrienden van Mirto waren daar ook en ze gaven signalen aan elkaar en Mirto probeerde de hele tijd aan Mosa’s borsten aan te komen maar dat kon hij niet. Toen de film klaar was dacht Mosa dat hij misschien haar thuis ging brengen maar wat Mirto had geplan met z’n vrienden is om te gaan racen. Mosa had gezegd dat het een niet goed idee was maar hij luisterde niet. Een van de jongens had gebots en Mosa had gegild van angst en Mirto was zo boos geworden dat hij Mosa thuis had gebracht. De volgende dag had vader opgebeld dat hij dringend moest praten met Mosa en Milva en ze waren ook gegaan en vader had aan hun verteld dat hij in breuk is gegaan met geld en dat ze naar Sint Maarten gingen verhuizen en dat hij ook niet meer alimentatie aan hun kon geven. Sarita ging tekeer ten opzichte van hun vader. En Mosa opperde in stilte op om haar moeder te helpen. Ze besloot niet meer naar Judo les gaan en vaker te babysitten. Mosa zou zelfs in het weekend gaan werken en kreeg daarvoor werk bij een nicht van Sarita di Shasha heette en ze werkte als klerenmaakster. Jongens raakten geïnteresseerd in Mosa, maar ze had voor hen geen tijd. Ze vroeg zichzelf af wat haar noeder met al het geld deed en na een paar maanden zag ze dat ze een aut had. Mosa kreeg later werk bij een hotel. Ze had geen vervoer en daardoor nam ze elke dag de bus. Toen ze in de hotel werkte leerde ze een toerist te kennen die afkomstig is uit Engeland. Voor de rest werkte ze heel erg hard. Wat ze ook deed, niemand had medelijden met haar. Haar schoolprestaties namen met de tijd af. Op een hevige moment had ze genoeg hiervan.

Desiree Correa a nace na Aruba dia 20 di oktober 1953, di mama y tata Colombiano. E tin tres yiu, un homber y dos mucha muher. E tin 25 aña den enseñanza y actualmente e ta docente di Spaño na EPI-Horeca. For di chikito e tabata gusta skirbi storia. Y e talento aki a wordo stimula dor di sr. Vogelzang q.e.p.d., docente di Hulandes na Academia Pedagogico, cu cada vez cu Desiree tabata entrega un ‘opstel’ e tabata bis’e pa warda nan pasobra nan ta material cla pa por wordo imprimi como buki.

Naturalmente Desiree tabata tuma esaki como un broma, te dia cu el a haci un viahe di estudio pa Caracas, Venezuela, hunto cu otro dos maestranan. Durante e viahe di estudio aki tabata tin un competencia literario infantil. Desiree tabata tin e suerte cu su storia ‘Elefina Elefante’, a sali ganado y e representante di Surinam a gana den tereno di ilustracion. E buki ‘Elefina Elefante’ a wordo reparti na tur scol basico na Caracas.

E smak a drenta den curpa y ora Desiree a regresa Aruba el a sigui skirbi. E manuscrito di ‘Mosa’s eiland’ tabata cla, pero Desiree no tabata tin e empuhe necesario pa saca su buki. Un dia sra. Miep Diekman tabata na Aruba y via Philomena Wong, cu ta un bon amiga di Desiree, Miep a bin tende di Desiree. Miep a lesa e manuscrito y el a mand’e Hulanda na unda el a wordo aproba cu cierto cambionan. Na aña 1984 ‘Mosa’s eiland’ a subi mercado na Aruba y el a bira un exito entre e hobennan. Te dia di awe e ta riba lista di bukinan na Hulandes pa MAVO.

E mesun aña 1984 Desiree a bai biba na Sint Maarten. Na St. Maarten famia a crece y su dos yiu muhernan a nace na Isla Riba. Na aña 1990 Desiree a regresa Aruba y el a cuminsa skirbi atrobe. El a cuminsa participa cu Festival di Buki di Biblioteca Nacional cu cooperacion di Hulanda, N.A.N.A. Desiree a cumpli 11 aña participando den e programa aki. Na aña 2003 Desiree a haya e oportunidad di skirbi e obra ‘Domi di den mondi’ cu tabata e obra pa e siman di buki. Ariadne Faries di Corsow a ilustra e buki.

Na aña 1999 el a drenta den contacto cu`un cas editorial Venezolano y na aña 2001 y 2002 el a saca 4 buki na Papiamento, entre otro ‘Compa Nanzi’, ‘Drumi dushi’ y ‘Un nomber pa e prinses’.
Na aña 2003 riba invitacion di e embahado di Hulanda na Bogota, Colombia, señor Teunis Kamper, Desiree a participa na ‘La Feria del libro’ na Bogota. Durante e siman aki Desiree a duna diferente tayer na varios scol.
Actualmente e ta cu un otro obra na papiamento pa mucha. Desiree su pasatempo mas grandi ta skirbi buki y ta loco pa ta un pensionado pa asina e tin mas tempo pa dedica na skirbimento. Desiree a yega di skirbi na Spaño, Hulandes y Papiamento. Pero su curason y sentimento ta mara na e lenga di Papiamento.

Despues di aña 2002 Desiree Correa a participa na aña 2003 na e feria internacional del libro na Bogota, Colombia riba invitacion di e embahada di Hulanda. E aña 2003 Hulanda tabata e pais invita na e Feria del Libro.
E mesun aña Fundacion N.A.N.A a invita Desiree pa skirbi e buki di regalo pa e Siman di Buki. Asina“Domi di den mondi” a nace.
E aña 2004 tabata e aña di traduccion pa Desiree, entre otro e bukinan di informacion sexual pa e proyecto di Telefon pa Hubentud 131. Y e mesun aña aki Desiree a duna curso pa skirbi cuentanan cortico. Un proyecto di Departamento di Enseñansa.
Su siguiente aña 2005, a wordo dedica na skirbi dialogonan pa “cashi cuenta” (poppenkast) cu tabata un proyecto grandi di Let’s Talk Kids. E cashi cuenta aki a bai varios centro di bario aki na Aruba.
Durante aña 2006 Desiree a dedica na skirbi un novel pa hobennan di 13 aña pa bai ariba, cual buki lo wordo publica na comienso di 2008.
Mientrastanto Desiree ta traduci, skirbi cuentanan cortico pa presentacionan durante henter aña manera na Art Gallery di Gasparito, IPA etc.

Femia Cools

2009-10-14T13:01:00.000-07:00

Projecten:
Het Andere Amerika
Educatieve projecten (voor scholen, universiteiten, musea, groepen en organisaties) 1985 - 2004).
Lezingen en dia-voorstellingen (over Hopi en Pueblo Indianen, de Indiaan en de politiek, de positie van de Indiaanse vrouw) 1985 - 2004)
Tentoonstellingen van schilderijen, collages, foto's en tekeningen (1985 - 2004) in België, Nederland en op Curaçao.
mede)Organisatie van tentoonstellingen, shows, manifestaties en evenementen betreffende Indiaanse culturen; van Groningen tot Gent, van Amsterdam tot Arnhem, van Hoorn tot Heerlen. (1985 - 2004)
Optreden met Indiaanse poëzie in historische setting (kasteeltjes, schuilkerken, stadshofjes, monumenten) en in Theater Branoul, Den Haag.
Fototentoonstelling "Jemez Pueblo" in het Museon te Den haag (1992)
en in het Curaçaosch Museum, Willemstad, Curaçao (2000).
Woonplaats: vanaf 1994: Curaçao, USA, Portugal, Curaçao

Gedicht "Leegte", tweede prijs (Selexyz Scheltema Almere Poëzieprijs 2008, tweede prijs)
Optreden tijdens Literaire Tippelzone (LT2008), te Curaçao.
Maandblad Nederlandse club Curaçao (bijdragen, eindredactie en uitvoering)
Lezingen en tentoonstellngen Indiaanse landbouwculturen (Curaçao, - 2004)

"Pauline burgert in op Curaçao" - Een beetje Holland, maar anders. 27 Anekdotes over het wennen op Curaçao.
De geschiedenis van de familie Bredfort.

Adviseur Sentro Edukativo Lucilla Engels (Arowakken). Advies en ontwikkeling van informatie-, spel-, en lesmateriaal betreffende de prehistorische bewoning van Curaçao. Voorbereiding workshops. Voorbereiding Natuurproject.
Medewerker LT2009 (PR en Communicatie).
Webdesign en beheer van diverse websites, o.a. Vila Bon Dia en
Stichting tegen Kindermishandeling.
Moderator netgedichten.
Website: Femia on Line
90 dagen een haiku op: Allemaal_Mooie_Dingen

Joop Hart

2009-10-14T12:55:00.000-07:00

Title: Election Dance
Client: Joseph (Jopi) Hart
Publisher: Trafford Publishing
Photography: Ellen Spijkstra
Cover Design: Passaat

Mishenu Osepa-Cicilia

2009-10-14T12:54:00.000-07:00

Presentashon di e buki di poema i kuenta titulá: “Librami”

THURSDAY, 07 MAY 2009 23:18
Djamars 5 di mei último den ouditorio di Biblioteka Públiko, tabatin e presentashon di e buki di poema i kuenta titulá: “Librami”. E buki aki ta skibí pa sra. Mishenu Osepa-Cicilia i den e buki pa via di kuenta i poesia e outor ta pone un spil den un forma outéntiko dilanti di nos komunidat.
Tópikonan di interes pa nos tur, manera amor i yalusí, pero tambe tópikonan mas serio manera e morto di Antia Ulandes ta wòrdu presentá den un forma humorístiko dilanti.
Den e buki Librami sra. Mishenu Osepa-Cicilia ta sklama pa libertat den tur su fasetanan. “Librami for di un malesa, tristesa, pensamentu negativo, opinion kontrali, un lenga ku ta papia, Librami for di korant yená ku mal notisia, Librami for di un bishita ku no ke bai”.
Den e buki tambe tin e poesia: “Den skina di mi tera” ku a gana e mihó poesia den kategoria eksistente na arte di Palabra aña 2007. Na presentashon di e buki tabatin aktuashon di e grupo musikal Area 51. Na final di e atardi di músika i poesia por a kumpra e bukinan. Den e bukinan kada poesia ta wòrdu ilustrá ku pinturanan úniko di sra. Suzet Apostel.

Munye Oduber-Winklaar

2009-10-14T12:53:00.000-07:00

Munye Oduber-Winklaar

Dubbele afrekening in debuut van Muye Oduber-Winklaar

Door: Wim Rutgers

Gedichten zijn over het algemeen kort en combineren door hun geconcentreerde woordgebruik minimale middelen met maximale zeggingskracht. Dat is in zekere zin weliswaar kenmerkend voor alle literaire taalgebruik maar gedichten bezitten die eigenschap in hoge mate. De Nederlandse woorden 'dichten' en 'gedicht' geven dat kenmerk van poëzie prachtig weer. Daarom staat een gedicht ook omgeven door veel wit geïsoleerd op een pagina. Het gedicht is als een schilderij van woorden. Proza daarentegen vult pagina en vraagt om doorlezen. Verhalen kennen een begin, midden en een einde waar uiteindelijk alle motieven samenkomen tot een bevredigende afsluiting. Epische poëzie is een tussen lyriek en epiek. Een episch gedicht vertelt een verhaal maar bezit tegelijkertijd de concentratie van het gedicht.

De tweetalige bundel van Munye Oduber-Winklaar, 'Ta asina y awor mi ta regla cuenta cu bo / Zo reken ik nu met je af, is een van de weinige voorbeelden van epische poëzie die we in onze literaire traditie kennen. De dichteres vertelt na het openingsgedicht in tien episodes in twee keer bijna tachtig bladzijden het verhaal van een gebroken en daardoor mislukte liefdesrelatie.
Het kortste gedicht beslaat enkele pagina's, de langere gedichten soms meer dan tien.

De uitgever heeft gekozen voor een tweetalige bundel met eerst het volledige
Papiamentstalige origineel waarna de door de dichter zelf gemaakte Nederlandse vertaling volgt. Dat vraagt van de lezer een concentratie op een van beide talen. Met uitgaven waarin origineel en vertaling naast elkaar worden geplaatst kan de lezer steeds switchen. Bij deze presentatie veroordeelt de lezer zich bij een dergelijke werkwijze tot voortdurend bladeren van voor naar achteren en omgekeerd.
De bundel opent met een apologie voor het schrijven:"Demasiado largo / Mi a biba / ta skirbi sconde / Te lang / heb ik / ondergedoken / verscholen / in mijn schrijven / geleefd". Zekere publicatie-angst tegenover haar eiland, haar familie, vrienden en haar zelf weerhield de auteur ervan met haar poëzie tevoorschijn te komen.
Ooit schreef Jules de Palm over de koloniale schrijfangst die onze auteurs moeten overwinnen en we kennen op Aruba bundels met titels als 'Triminti' en ' Curashi' wat ook veel zegt over de drempel die een auteur over moet in een kleine gemeenschap waarin schrijven geen vanzelfsprekende traditie is. Maar eenmaal die barrière genomen is er bij Munye Oduber-Winklaar van de aanvankelijke aarzeling niet veel meer te merken en schrijf de auteur haar persoonlijke gevoelens onvervaard van zich af.

BESPIEGELING

De Papiamentstalige literatuur zou ingedeeld kunnen worden in vier historische fasen die verlopen van 'beschaving' in westerse zin zoals die in de negentiende eeuw na de abolitie door de koloniale macht en de lokale elite beoogd werd, via de specifieke vorm daarvan die vooral in de eerste helft van de twintigste eeuw door middel van 'beperking' door de missie werd gepropageerd en gepraktiseerd, naar de 'bevrijding' va Nederlands-Europese en westerse invloeden in de decennia na de Tweede Wereldoorlog en de 'bespiegeling' waar hedendaagse auteurs hun persoonlijke positie bepalen in de moderne maatschappij. Het zal duidelijk zijn dat Munye Oduber-Winklaar
met haar bundel tot deze laatste fase behoort.

Met wie de dichteres wil afrekenen in haar poëtische verhaal onthult ze niet. De persoon wordt voortdurend aangesproken, maar Munye zegt ook: "Tevergeefs zullen enkele nieuwsgierigen te weten willen komen wie degene is met wie ik zou willen afrekenen. Om het onderzoek te vergemakkelijken Ook om eventuele misverstanden te voorkomen wil ik toch wel meteen duidelijk stellen dat ik op de eerste plaats met mezelf wil afrekenen Wie de wereld wil veranderen zal maar met zichzelf moeten beginnen". Vandaar de dubbele afrekening.
Ik heb dit fragment dat over niet minder dan negentien versregels uitgespreid wordt, opzettelijk als proza weergegeven. Had Munye haar afrekening dan niet beter in de vorm van verhalend proza kunnen weergeven? Zeker niet, want door de poëtische presentatie wordt de emotionele inhoud versterkt. Door de versregels op bepaalde momenten af te kappen en door de isolatie van woorden in een aparte versregel, krijgen belangrijke inhoudselementen specifieke aandacht. Wie probeert om van de geciteerde zinnen poëzie te maken, zal ervaren dat er zich diverse mogelijkheden aan bieden die elk hun eigen accenten bewerkstelligen.

VERTALING

Het gaat me er niet om het hele verwerkingsproces van de verloren en mislukte liefde te volgen. Dat proces kan elke lezer immers al lezende voor zich reconstrueren. Ik wil nog even ingaan op de relatie tussen origineel en vertaling. De vertaling volgt het origineel getrouw maar niet letterlijk en woord voor woord. Als eerste gedicht na de intro is het door de juryleden Henry Habibe, Walter Palm en Paulette Smith voor de Simia Literario Poëzieprijs bekroonde 'E soño realidad’ / ‘De droomrealiteit' opgenomen.
Dat gedicht begint als volgt: "Bon spierta / pero den mi soño / mi a carga bo / yaya bo / hiba bo / den tur e higra di solo / te riba Malecon". In de Nederlandse vertaling: "Klaarwakker in mijn dromen / heb ik je meegenomen /
In de zengende zon / langs de Malecon".
Afgezien van het verschil in het aantal verzen, het ontbreken van de herhalende opsomming en de vrijheid van woordkeuze heeft de dichter-vertaler hier een mooi resultaat bereikt met de handhaving van het eindrijm en zelfs alliteratie toegevoegd. Maar vaak is de vertaling heel wat minder literair waarbij rijm en ritme verloren gingen. Wie de bundel dus echt wil waarderen zal het origineel moeten lezen. Daarvan een voorbeeld.
Het omslag wordt versierd met een illustratie van een vlinder door José Maria Capricorne. Uit het gedicht 'E barbulet’ / ‘De vlinder' blijkt duidelijk het verschil tussen Papiamentstalig origineel en de Nederlandse vertaling.
Ik citeer het begin: "Ki misha mi cu ne / Ta di unda mi a sac'e / Ecolecua / Awor mi sa / Algun decada pasa / mi plachi preferi / den mi buki di lesa / di klas dos .....".
Di fragment verliest in de vertaling veel van de klankrijkdom en het rijm en daardoor een groot stuk van de impact op de lezer: "Die vlinder / Waar komt die / in Godsnaam / vandaan / Ja / Precies / Ik weet het nu / Enkele decennia terug / mijn lievelingsplaatje / uit het leesboekje / van de tweede klas". De vertaling dient daarom het begrip voor wie dat behoeft, ze verhoogt niet de waarde van de bundel als geheel.
Een afrekening met een verloren en mislukte geliefde zou een wraakneming kunnen inhouden, maar dat is in 'Zo reken ik nu met je af' niet het geval.
De rekening die vereffend wordt is er een van verzoening: "Tur locual / a sosode / cu mi y cu bo / ta di un plan mayo / Ta asina mester tabata / Ta e papel aki / a pertenece nos / den e bida aki / Pa finalisa / mi a yega na e conclusion / cu abo ta pa semper / mi prome ilusion di amor / Abo ta pa semper tambe / mi prome desilusion di amor".

Intussen is de literatuur op Aruba veel verschuldigd aan Bonaire. Naast Hubert Booi en Belen Kock-Marchena profiteren we nu ook van de eveneens op dat eiland geboren Munye Oduber-Winklaar en haar poëzie. Dit debuut kwam tot stand met financiële steun van Unoca. Het is een aanwinst voor onze literatuur omdat het een tot nu toe onbekende vorm aan onze literaire traditie toevoegt. De bundel verdient dan ook een wijde verspreiding.

Bron: Amigoe

Roland Colastica

2009-10-14T12:51:00.000-07:00

Bibliografie
Titel boeken Categorie Leeftijd
Rueda di fe (1990) gedichtenbundel volwassenen
Pasa kontra mi (1991) verhalenbundel volwassenen
Mami,Papi konta mi un kuentaaaa! (1993) verhalenbundel kinderen
Djis kant’i bo (1995) verhalen + gedichten volwassenen
Kalbas, Karpata, Kachó (1996) verhaal kinderen
Lidia su amigu hundu i rondó (1998) verhaal kinderen
Kom in mijn boek verhalenbundel kinderen

Titel Theaterstukken Categorie Leeftijd
E webu riba dos pata (1994)
(het ei op twee poten) vertelling kinderen
Pushke(1995)
(Zwangere kater) vertelling kinderen
Manchi e mucha indjan(1996)
Manchi het indianen jongetje vertelling kinderen
Ninga Bon (1997)
(Ontkenning) monoloog volwassenen
Willem alexander(1999) drama algemeen
Buroshi (2000)
(Nachtkastje) monoloog kinderen
Eko di Kurasan (2003)
(theaterstuk gespeel door gehandicapte) drama algemeen
Totorin Totoran(2003) vertelling kinderen
Huwelijkse voorwaarden(2004) drama algemeen

Onderwijs
Bibliografie
Docent Drama aan de Akademia Pedagógiko Kòrsou(pabo); Docent Drama aan de Universiteit van de Nederlandse Antillen; Docent Drama aan de Vereniging Protestant Christelijk Onderwijs Curaçao; Docent Verbale expressie aan de Fundashon pa Desaroyo……(naschoolse opvang); Docent drama & verbale expressie bij de stichting SIFMA.

Alle deelnemende Auteurs

2009-10-14T12:44:00.000-07:00

Deelnemers Literaire Tippelzone 2009, 31 oktober 2009

Aruba:
Lysanne Charles, Desiree Correa, Munye Oduber Winklaar, Micheal Peasch, Jurnice Richardson.

België:
Erika de Sterke.

Curaçao:
Sharnise Alexander, Lysanne Charles, Roland Colastico , Femia Cools, Hans Van Dinther, Frits Faber , Sonia Garmers , Joop Hart, Estela de Haseth, Elodie Heloise, Derk Cools, Germaine Jong Loy, Diana Lebacs, Sheemine Lourens, Sheldry Osepa, Mishenu Osepa-Cecilia, Sheila Payne, Fifi Rademaker .

Nederland: Eugenie Herlaar, Wilfred Jansen

St.Maarten: Lenworth Wilson.

Suriname: Shrinivasi

Regisseur: Jairo Lobo

Deelnemers Literaire TRippelzone, 30 oktober 2009
Charlotte Doornhein, Valeri Frais, Chardienne Girigorie, Elodie Heloise, Germaine Jong Loy, Diana Le Bacs, Vanessa Leito, Olga Orman, Guineta de Palm, Laura Quast, Crisen Schorea, Velma Solomons.

Regisseur: John Nagtegaal

op de volgende sites kunt u informatie vinden over de verschillende deelnemers:
Zoeken bij Winternachten
Zoeken bij Caribische Letteren
Zoeken bij Dichters in de Bomen
Zoeken op Facebook

.

DIANA MELINDA LEBACS

2009-10-14T12:38:00.000-07:00

DIANA MELINDA LEBACS (12 September 1947), is geboren en getogen op Curaçao.

Zij volgde er haar opleiding tot onderwijzeres basionderwijs en speciaal onderwijs, de studie Nederlands (3e graads) en behaalde haar Bachelor in de Papiamentse Taal en Literatuur aan de Universiteit van de Nederlandse Antillen.

Haar eerste boek Sherry, het begin van een begin (Uitgeverij Leopold) verscheen in 1971. Daarna volgden er, tot recentelijk, een flink aantal publicaties van boeken voor kinderen en volwassen, en ook toneelstukken en tv producties, in het Nederlands en in het Papiamentu. Voor haar tweede boek Nancho van Bonaire ontving zij de eerste overzeese Zilveren Griffel (1976) en voor het boek Caimins geheim de eerste Cultuurprijs-Prins Bernhard Cultuurfonds Nederlandse Antillen en Aruba voor Jeugdliteratuur (2003).

Naast schrijven en vertalen is zij intensief bezig met haar werk als actrice, regisseuse, coachen van jongeren die willen publiceren en met onderwijsinnovatie. Diana Lebacs ontving gedurende haar loopbaan verschillende prijzen en eervolle benoemingen, waarvan twee belangrijke en meest recente kunnen worden vermeld:

In 2006 werd Diana Lebacs door The Rotary Foundation of Rotary International benoemd tot Paul Harris Fellow als ‘waardering voor haar tastbare en betekenisvolle bijdrage tot het bevorderen van een beter begrip en vriendschappelijke betrekkingen tussen de volkeren op aarde’. In 2007 ontving Diana Lebacs de Koninklijke onderscheiding Ridder in de Orde van Oranje-Nassau.

website

Desiree Clotilde Correa

2009-10-14T12:36:00.000-07:00

Desiree Clotilde Correa, Aruba
Published works, Organized workshops and Publicized poetry:
1978 Elefina Elefante – a Spanish publication, published and distributed in Caracas, Venezuela.
1984 Mosa’s Eiland – a Dutch publication, published in the Netherlands and distributed in Aruba.
1993 Un chispa di Tempo – volume I & II – co-author of this publicized concept of Arubian
History for educational purposes.
1990 – 2005 Foundation N.A.N.A- presented her publicized works in Bonaire, Curacao and the Leeward Islands.
2000 Un nomber pa e Prinses “A name for the princess”– a Papiamento publication for children.
2001 Festimucha – translation.
2002 Compa Nanzi – a Papiamento publication for children.
Workshop intended for all crêche leaders: CASH’I CUENTA – puppet show.
2003 Domi di den mondi – a publication for the celebrated week of books, organized by NANA.
Participated in the celebrated week of books in Bogotá, Colombia.
2004 Drumi dushi – a Papiamento publication for children.
2005 Declamation of her original poem “E lus” for the AIDS organization.
2006 Declamation of her original poem“ Mascaruba” that was composed in celebration of the 45th anniversary of the theatrical group Mascaruba.
Workshop: How to write stories for children, organized by the Department of Education of Aruba.
2007 Puppet shows – For the foundation: Let’s talk kids.
Workshop: Exploring the ART OF POETRY, for adults.
2008 Declamation of her original poem “Slavery” which was written in connection with the abolition of slavery at the National Archives of Aruba.
Publication of the book for teenagers: MANUEL
Workshop: How to write poetry for children – intended for all teachers of elementary schools.
2009 Received the award TAPUSHI DI ORO in Curacao
Look her up! DBNL

Lysanne Charles

2009-10-14T12:33:00.000-07:00

Lysanne Charles, Aruba.

Miss Grandmother
Especially on nights like these
when wisdom handed down
led her to me
with remedies of
boiled onion syrup, garlic teas
and raw onion slices stuffed in my socks
I smelled like hell
But felt like heaven
As gentle hands massaged Vicks unto my chest
up my neck
paused to pass it under my nose
And all the while she held me close
Mahogany arms heeding the need to heal
Enclosing me in legacy
Our histories of hearts and herbs
Mixed in with soothing tone and words

Look her up! Facebook

Elodie Heloise

2009-10-14T12:32:00.000-07:00

Elodie Heloise (1968) is creatief schrijfster. Ze woont en werkt op Curaçao waar ze haar inspiratie vindt in de kleine dingen van het leven. Verder maakt ze portretten van ‘gewone’ Curaçaoënaars voor het Antilliaans Dagblad, schrijft ze voor onlinemagazine Cpost.nl en houdt ze op haar blog haar eigen perikelen bij.

De rode draad in alles: een levende liefde voor het eiland Curaçao.

Gepubliceerd:
‘Herinneringen aan Curaçao’, korte verhalen ism fotografe/grafisch ontwerper Irèn Nooren
Tekst- en verhalenschrijfster voor Cpost www.Cpost.nl (elke twee maanden),
Winnaar 4de woordenstroom schrijfwedstrijd in 2007 met verhaal ‘Woestijnzand’ en tot nu toe drie keer genomineerd.
Vaste rubriek ‘A Face in the Crowd’ (portretten van ‘gewone’ Curaçaoënaars) ism kunstenares/fotografe Ariadne Faries voor het Antilliaans Dagblad,
Bijdragen aan ‘Te gast in Curaçao’, een reisbelevingsboekje voor toeristen (uitgave verwacht oct 2009).
Bijdragen aan boek ‘Curaçao, religions, rituals and traditions’ van Sinaya Wolfert (uitgave eind november 2009 verwacht)

Website: www.elodieheloise.web-log.nl